Η παγίδα

1977

Είχες τα χέρια σου γιομάτα τραγούδια

τα πόδια σου αγγίζανε το πράσινο νερό

τα όνειρά σου σεργιάνιζαν στους δρόμους

η σκέψη σου ρύθμιζε της μέρας τον ρυθμό.

 

Βουή τα αυτοκίνητα κι ηλεκτρικές ρεκλάμες

σκεπάζαν τον απόηχο στις φτωχογειτονιές

η νύχτα μούγκριζε στους λασπωμένους δρόμους

δυο φίλοι αντάλλασσαν τον όρκο τον ιερό.

 

Ποιος να σου το ‘λεγε, αυτός με την τραγιάσκα

το μάτι πύρινο, το γένι αχνιστό

το σάλιο κίτρινο κι ο λόγος του αντάρα

στα σπλάχνα γλίστραγε σαν σίδερο καυτό.

 

Κι εσύ τον πίστεψες και δίχως άλλη σκέψη

μπήκες στον δρόμο τον στενό, τον δίχως γυρισμό

ποιος να σου το ‘λεγε, παιδί, αυτός με την τραγιάσκα

παγίδα σου ‘στησε γλυκειά και τώρα είναι αργά.

 

 

Essen,   7.Χ.77

 

 

 

 

 

 

 

The Trap

Your hands were filled with songs

your feet touched the green water

your dreams strolled in the streets

your thought dictated the rhythm of the day.

 

The din of cars and neon signs

hid the echo in the poor quarters;

night howled in the muddy streets

two friends exchanged the sacred oath.

 

Who would have told you, the one in the cap

his burning eye, unkempt beard,

yellow spittle, blurry speech

that slid in the gut like burning iron?

 

You believed him and without another thought

entered the narrow street with no exit

who would have told you, the one in the cap?

He set you a sweet trap and now it’s too late.

 

Essen, 1977

 

beylikduzu escort casino siteleri deneme bonusu veren siteler beylikdüzü escort bayan http://www.escortbayanlariz.net avcılar escort