Φωτιές Φωτιές

1973

Φωτιές  φωτιές

μες στα φύλλα της καρδιάς 

πονάς  πονάς

κανακάρη μου.

Φωτιές  φωτιές

γιατί ξέρεις να μιλάς

πονάς  πονάς

παλικάρι μου.

 

Σε πηγαίνουν για ταξίδι

το καράβι βούλιαξε

σε πηγαίνουν στα πελάγη

κι η θάλασσα μαράθηκε.

 

Ήσουν ήλιος, ήσουν μέρα

ήσουν γλυκοχάραμα

τώρα τα ‘σκιασε η φοβέρα

και τ’ άσπρο μαύρο γίνηκε.

 

Τα πουλάκια με ρωτούνε

τι να δω και τι να πω

μόνο εσύ παιδί μου ξέρεις

της καρδιάς μου τον καημό.

 

 

 

 

 

 

 

Fires, Fires

Fires fires deep in the heart

you suffer you suffer my darling son

Fires fires because you know how to speak

you suffer you suffer my brave boy.

 

They took you on a journey,

the boat sank;

they took you on the oceans

and the sea dried up.

 

You were sun, you were day

you were sweet dawn

now fear has shaded them

and white has turned black.

 

The birds ask me

what to see and what to say;

only you, my son, know

the pain of my heart.